ادبیات

«داستان‌های من، حشره» نوشته شهین نبویان‌پور، مجموعه‌ای از ۱۷ داستان کوتاه است که از زاویه دید یک پسر بچه معلول روایت می‌شود. ویژگی منحصربه‌فرد این کتاب، حضور حشرات در قالب نمادهای جادویی و راویان پنهانی داستان است؛ موجوداتی که هرکدام بخشی از تجربه‌های عاطفی و ذهنی پسرک را بازتاب می‌دهند. داستان‌ها با زبانی ساده اما چندلایه، دنیای درونی کودک، چالش‌ها، رؤیاها و میزان تاب‌آوری او را نشان می‌دهند. این اثر با دوری از کلیشه‌های مربوط به معلولیت، بر تخیل، انسانیت و نگاه متفاوت کودک تمرکز دارد و جهانی شاعرانه خلق می‌کند که هم برای نوجوانان جذاب است و هم برای بزرگسالان تأمل‌برانگیز. مجموعه‌ای درباره دیدن آن‌چیزی که پنهان است؛ از زبان کوچک‌ترین موجودات.

«شعله و شمع» مجموعه‌ای دوگانه است که شعرهای غلامعلی مؤمنی ازندریانی (شعله) و حسن‌رضا رفیعی (شمع) را در یک مجلد گرد آورده است. بخش نخست شامل همه شعرهای برجای‌مانده شعله است؛ شاعر شیرین‌سخنی که بخشی از هویت ادبی ملایر را شکل می‌دهد. گردآوری این آثار از دهه هفتاد آغاز شد، زمانی که رفیعی با انگیزه‌ای شخصی و با همکاری دختر شاعر، تمامی نسخه‌های پراکنده، چاپی و دست‌نویس را جمع‌آوری، تصحیح و دسته‌بندی کرد. بخش دوم کتاب، شعرهای دوران جوانی خود رفیعی است؛ سروده‌هایی صمیمی و احساسی با تخلص «شمع». این اثر حاصل بیش از دو دهه تلاش، بازنگری و پیگیری است و انتشار آن ادای دینی به شاعری است که آثارش میان فراموشی و پراکندگی گرفتار مانده بود.

ندا هسـتم، راوی رمـان پراحساس كوچـه باغ، در ایـن قصه‌ی جـذاب و پـركـشش، دخـتـری بنام ســـارا بشـارت، بـه قصــد تجـربه و تكمیل پایان نامه وارد عمـارت زیبایـی می‌شـود، اما نمی‌دانــد كـه ســرنوشت از خیلـی قبل‌تر ، برای او ، حضوری جـاودانـه را رقـم زده اسـت، ایـن حضـور محكـی میشود برای شـخصیت جسـور سارا، و او با آغوش باز این سرنوشت عجیب را می‌پـذیـرد، و در نهـایت تبدیـل می‌شـود بـه تندیسی از یک زن ایـرانـی، زنـی سـرشـار از شـور، عشـق، گـذشـت و…

براساس استدلال علمی و ادبی و منطق گاه شماری، می‌توان سال روز تولد میرنوروز را در 28/12/1053 هجری مهی، برابر با 1021 خورشیدی و 1642 میلادی، پیش بینی نمود و مکان تولد وی را در حوزۀ حاکمیّت بیات دانست که در زمان والیگری علی قلی بیگ، والی لرستان (1640-1653 میلادی) و فرزند شاه وردی خان دوم، مقارن با شاه صفی اتفاق افتاده است و درگذشت میرنوروز واضح الشعرا، به سال 1153 هجری مهی، برابر با 1119 خورشیدی و 1740 میلادی، هم زمان با دوران حکــومت افشــاری (1248-1148ه.م) در منـطقــــۀ شرف‌الدین دهلران به وقوع پیوسته است. «نگارۀ میرنوروز بر روی پوشینه، کاری از هنرمند فرهیخته، محمد بنداریزاده می باشد».

کتاب زندگی، چون صفحه گشود

درهم تنید سلسله ی گفت و شنود

آخر نیافتم که این قصه چه بود

این قصه ی بی ثمر بود و نبود

شعر کامل‌ترین عرصۀ ظهور احساسات هنری و ذوقی مردم است و بهترین شیوه برای ابراز احساسات وطن دوستی . شعرای هر شهر و دیاری زیبا ترین مفاهیم و عبارات را در وصف زادگاه خود در قالب شعر بیان کرده اند. آشتیان بواسطه دارا بودن مردمی با روح لطیف و اهل قلم همواره کهکشانی از شاعران و خطاطان وخوش نویسان و مستوفیان و تاریخ نگاران و نقاشان و سیاستمدان بزرگ و لشگریان متهور را در خود پرورده است. کتاب پیش رو مجموعه اشعاریست که موضوع آن اشتیان و مردم آشتیان می باشد . معرفی سرایندگان اشعار نیز به آن افزوده شده است.

امروز دوازدهم اردیبهشت ماه 1400 خورشیدی است. من درست چند روز قبل از این روز، کرونا گرفتم. نوشته‌های من کاملاً حقیقی و بر اساس دیده‌ها و شنیده‌ها و همۀ آن چیزهایی است که خود آن‌ها را حس کرده‌ام. قبلاً نیز دو مرتبه گرفتار این بیماری شده بودم و با این که همان دو بار نیز میزان درگیری‌ام با این بیماری سخت بود، ولی تا دم مرگ من را نبرد، اما این‌دفعۀ سوم، کرونا زمینم زد. هم‌زمان سیزدهم فروردین، پسرم و دامادم نیز کرونا گرفتند. دخترم باردار بود. او را فرستادم خانۀ مادرشوهرش. پسر ده ساله‌ام خانه بود و من مجبور به رسیدگی از بچه‌ها و همسرم بودم. درمان کرونا را گرفتم با هزینه‌ای ‌بالا هم برای خودم هم داماد و پسرم بسیار جدی گرفتم. هر روز دکتر متخصص به خانه می‌آمد و ما را ویزیت می‌کرد، اما با این وجود، تنفسم روز به روز سخت‌تر می‌شد. سرم، آمپول آی‌وی‌تی‌جی برای ریه و همۀ داروهای گران قیمت تهیه می‌شد. قرص بسته‌ای 2ملیون، حدوداً 20 ملیون تومان خریداری شد، خوب نشدم ….

این کتاب به اندیشۀ خیام پرداخته است. خیامی که زندگی را در کنار مرگ و مرگ را در کنار زندگی معنا دار می‌دید. نسخۀ خیام برای رهایی ترس از مرگ، خوشی باشی و نپرداختن به مرگ است. بشر امروز در همۀ جهان، در آرزوی رسیدن به معجونی برای ادامۀ زندگی، زیر سایۀ مرگی آرزوشکن، به سر می‌برد. نگاه خیام به انسان، نگاهی فردگراست. در رباعیات خیام اثری از کسانی که بعد از مرگ عزیزی به سوگ می‌نشینند و سوگِ ناشی از به خاک رفتن خاطرات و عشق، فرصت و میل به شاد باشی را از ایشان می گیرد و یا دیریاب می کند، نیست.

مجموعه شعرهای سپید عاشقانه
با من از عشق بگو عشق، یعنی هستی. و عشق، یعنی همه موجوداتی که تو را می‌شناسند. من، زندگی را با تو می‌فهمم. خدا کند که بیاید و مرا هم فرا بخواند. روزگارِ درازی است که چشم به راهِشم.

ادبیات همیشه گریزگاهی برای شکوه از رنج و درد بوده اما کمتر روایت دردهای عینی و بیشتر داستان رنج های الهی و معنوی را مورد توجه قرار داده است. در کمتر از پنج سال اخیر با ترویج کمپین های خیریه برای کمک به بیماران مبتلا به بیماری های صعب العلاج و خاص ادبیاتی درباره این بیماری‌ها به ویژه در فضای مجازی گسترش یافته است و این ادبیات شامل دلایل این بیماری ها و مشکلات بیماران به زبان دشوار پزشکی و روایت گزارشگران رسانه ای بوده است. در این میان، بیماران در روایت درد خود کمترین سهم را داشته اند و در موارد محدود وبلاگ نویسان به بیان مشکلات بیماری و زندگی روزمره خود پرداختند. از این رو، روایت دست اول قابل اعتنایی برای شناخت بیماری از نگاه بیماران برای پزشکان و سیاستگذاران محقق نشده است و زبان روایت وبلاگ نویسـان مبتـلا نیز ادبـی نبوده است. این مجموعـه گام نخست برای رفع این کاستی‌هاست.

این کتاب گزیده ای از اشعار اسماعیل کاظمی (سروا) می باشد که از چهارده سالگی سروده شده و به مدد و همت فرزندانش با آه فراغ گردآوری گردیده است و در اولین سال گشت فوتش به چاپ رسیده و با شما عزیزان به اشتراک گذارده می شود تا شما نیز با مرور دلنوشته های اسماعیل کاظمی متخلص به (سروا) حفظ وافر برده و یاد او را گرامی بدارید.

گرچه حقیر اهل قلم و ادبیات نبوده و در این زمینه دارای هیچ دلقی نمی‌باشم اما به اقتضای سن و تجربه‌ام به خود اجازه دادم به عنوان یك مسلمان كه غم عشق به خصوص عشق به جوانان و فرزندان این سرزمین را دارم و همچنین پس از حدود پنجاه سال مطالعه غیركلاسیك بعضی آثار بزرگان از جمله حضرت حافظ، چون شبان در داستان موسی و شبان جناب مولانا، حرف دل و برداشت خود را از فریادهای عاشقانة ایشان بیان كنم.

مجمع الصنایع در چهار فصل تدوین شده است.
فصل نخست در تقسیم کلام
در این قسمت کلام را به دو قسمت منظوم و منثور تقسیم نموده و انواع قالبهای شعری از جمله غزل و قصیده و قطعه، رباعی، مثنوی، فرد سخن به میان آورده و برای هر کدام نمونه‌هایی آورده است. و درباره مثنوی بحرهایی که در آن سروده شده است نمونه‌هایی ذکر کرده و غالباً از تذکره دولتشاه رو نویسی کرده است. قالب‌های ترکیب بند و ترجیع بند و انواع مسمّط و شعر معقد و مشجر را در قسمت بدایع لفظی آورده است.
فصل دوم در بیان صنایع لفظی
از جمله صنایعی که در این بخش ذکر شده‌ می‌توان از ترصیع‌‌، انواع جناس، معرب، اشتقاق، انواع سجع، ردالعجز علی الصدر، اعنات، مدرّج، اللزوم، تضمین المزدوج، متلوّن، ذوقافیتین، موشح،شعر معقد،  مشجر،مربع، مسجع،مغمد، مثمن،(که مربوط به قالب‌های شعری است) الحذف،منقوط،مردّف، جامع الحروف، توافق‌‌، انواع مسمط، مستزاد‌‌، عکس، مکرّر، رقطا، خیفا، تصغیر، مقطّع، موصل، ارصاد، مشاکله، مثلث، مدوّر، ترجیع بند، ترکیب بند، ملمّع، مصحف، تزلزل، تضمین، اظهار المضمر، تاریخ و مضمون اللغتین نام برد.
فصل سوم در ذکر بدایع معنوی 
از  جمله: ایهام،محتمل الضدین‌‌، تفسیر، تاکید المدح بما شبه الذم، تاکید الذم بما یشبه المدح‌‌، حسن تعلیل‌‌، سوال و جواب، رجوع، تجاهل المعارف‌‌، مبالغه‌‌، لف و نشر، مذهب کلام، قول به موجب، سیاق الاعداد‌‌، تنسیق الصفات‌‌، ارسال المثل، ارسال المثلین‌‌، تدارک‌‌، تعجب‌‌، معمی‌‌، لغز‌‌، جمع و تفریق و تقسیم‌‌، حسن طلب، مدح موجه‌‌، اطراد‌‌، کلام  جامع، تجرید‌‌، ترجمه‌‌، الهزل یراد به الجد‌‌، تلمیح‌‌، اعتراض الکلام قیل التمام‌‌، حشو، التفاوت‌‌، متضاد‌‌، مراعات نظیر‌‌، حسن مطلع‌‌، حسن تخلص‌‌، حسن مقطع و ابداع‌‌.  از انواع تشبیه فقط تشبیه مطلق‌‌، کنایت‌‌، مشروط‌‌، تسویه‌‌، عکس‌‌، اضمار و تشبیه تفضیل را بیان کرده تشبیهات  را در این قسمت آورده‌‌.  حال آنکه تشبیهات مربوط به فن بیان است نه بدیع گویا مرسوم بوده است که تشبیه و استعاره را جزء فن بدیع‌ می‌دانسته اند. استعاره را نیز در این بخش آورده و فقط به ذکر چند شاهد مثال بسنده کرده است.
فصل چهارم سرقات شعری و خاتمه در ذکر بعضی از الفاظ که بیان آن مناسب بدین علم است که جز تقلیدی صرف و مختصر از دیگر کتب بلاغی نیست.