سال های آخر

خـدای بزرگ بر من منت نهاد و توفیق یافتم که در پنج سال آخر عمر پرحادثه فقیــه نـوانـدیش، مفســر مجـاهــد و سیاستمـدار بـرجستـه دوره معاصـــر، آیت‌الله اکبر هاشمی بهرمانی- معروف به هاشمی رفسنجانـی- به‌عنـوان همکار و مشاور در مجمـع تشخیص مصلحـت نظام در کنار ایشان باشم. در این مدت، تقریباً هر روز از ساعت هشت صبح تا عصـر وگاه پـس از غروب، در مجمع بودم و در جلسات و ملاقات‌های داخلی و خارجی، بنا به‌ ضـرورت و مصلحت، حضور داشتم. طی این سال‌ها، از هاشمی زیاد دیدم و فراوان شنیدم و از نزدیک، شاهد رویدادهایـی بـودم کـه احسـاس کـردم ثبت آن‌هـا در تاریـخ پـرفراز و نشیـب جمهـوری اسلامی ایـران می‌تواند مفید باشد. احساس تکلیف در برابر تاریـخ و نسل آینده این میهن علوی، موجب شد، دست به ثبت و نگارش زده و دیده‌ها و شنیده‌های این سال‌ها را در مجموعه‌ حاضر به صفحات ماندگار تاریخ بسپارم.