تغذیه در طب ایرانی

اهميتی كه طب اصيل ايرانی به تغذيه و غذا خوردن اصولي می‌دهد، در هيچ يك از مكاتب طبی دنيا به‌چشم نمی خورد. حکمای ايران زمين معتقد بودند: اگر طبيب درمان بيمار خود را از اصلاح غذاي او آغاز نكند، گويی بر كشتن وی جرأت يافته است.» و اين جمله بسيار هشدار دهنده و در عین حال جامع است. نظر معصومين نيز اهميت بی اندازه‌ ی تغذيه را به ما گوشزد میكند. رسول خدا فرموده‌اند: «معده خانه‌ی تمام دردها و بيماریهاست.» قرآن كريم میفرمايد: «انظر الي طعامك» كه اين «انظر»، تفاسير متعددی دارد. ازجمله اين كه دقت در خوردن و آشاميدن يك «دستور» مهم اسلامي و دينی است. در اين كتاب سعی بر آن داريم تا با استفاده از تجربه‌ی سی ساله‌ی پزشكان و پژوهشگران و شخص مؤلف در حوزه‌های طب سنتی، طب اسلامی، احاديث و روايات معصومين(ع) و ديدگاه‌های حکمای نامدار طب ايرانی نظير بوعلی سينا، زكريای رازی، عقيلی خراسانی، جرجانی و نیز مقالات معتبر علم پزشكی مدرن، يك الگوی صحيح غذايی ارائه دهيم و تغذيه‌ی درست و نادرست را معرفی کنیم.